بیش از ۷۰ درصد خطاهایی که منجر به حفاریهای ناموفق یا سردرگمی در تحلیل اسکن میشوند، ناشی از ضعف دستگاه نیست، بلکه به نحوه راهاندازی، عدم کالیبراسیون سنسورها و خطاهای اپراتوری در حین پیمایش میدانی برمیگردد.
شکل ۶: الگوی گامبرداری استاندارد موازی (Parallel) برای حذف خطای شیفت خطوط (Striping Effect)
۱. خطای زاویه حمل سنسور (Tilt Error)
سنسورهای فلاکسگیت به زاویه شیب نسبت به بردار میدان مغناطیسی زمین فوقالعاده حساس هستند. اگر اپراتور هنگام راه رفتن سنسور را حتی ۳ درجه تکان دهد یا بالا و پایین ببرد، نوسانی معادل ۱۰ تا ۳۰ نانوتسلا در لاین ثبت میشود که در نرمافزار به صورت نوارهای موازی سرخ یا آبی کاذب ظاهر میگردد.
۲. انتخاب روش پیمایش: موازی (Parallel) یا زیگزاگ (Zigzag)؟
- روش موازی (پیشنهادی): اپراتور تمام خطوط را در یک جهت (مثلاً جنوب به شمال) میپیماید و برای شروع لاین بعدی به نقطه آغاز برمیگردد. این روش زمان بیشتری میبرد اما خطای جهتگیری سنسور را به صفر میرساند.
- روش زیگزاگ: پیمایش رفت و برگشتی. اگر دستگاه به قطبنمای الکترونیکی خودکار و تصحیح زاویه مجهز نباشد، اثر رفت و برگشت به صورت خطوط دندانهارهای در داده ثبت میشود.
۳. پاکسازی لباس و تجهیزات اپراتور
وجود سگک کمربند فلزی، زیپهای آهنی، تلفن همراه در جیب، یا حتی میخهای کفش کوهنوردی میتواند مستقیماً دادههای برداشتی را آلوده کند. پیش از ورود به کادر اسکن، تست خودکار Metal-Free را روی اپراتور اجرا نمایید.